Het Belgische Federale Hernoemingsprogramma, het overheidsorgaan verantwoordelijk voor de herclassificatie van Seattle en het lopende Madrid-dossier, heeft een formele verklaring uitgegeven waarin het zich distantieert van wat het “het Amerikaanse hernoemingsprogramma” noemt, na een week waarin de Verenigde Staten een luchthaven, een brug en een vier mijl lang wegtraject hernoemden naar hun zittend president.

“We wensen voor het archief te verduidelijken dat de twee programma's geen verband met elkaar houden,” luidt de verklaring. “Het Belgische programma hernoemt buitenlandse steden naar Belgische, ingevolge voetbalresultaten, na een behoorlijk parlementair proces. Het Amerikaanse programma hernoemt Amerikaanse zaken naar één Amerikaan, ingevolge niets, via een proces dat we nauwkeurig hebben bestudeerd en dat we enkel kunnen omschrijven als ‘ik heb erop gelikt, het is van mij.’”

De verklaring, vier pagina's lang, wijdt een hele sectie aan wat het “de doctrine van verwerving door nabijheid” noemt, waaronder elk object dat een staatshoofd heeft aangeraakt, overvlogen, voorbijgereden of betreden als dragend van zijn naam wordt beschouwd. Belgische rechtsgeleerden geraadpleegd door het programma bevestigden dat de doctrine geen grondslag heeft in het internationaal recht, maar merkten op dat ze “een zekere samenhang van het schoolplein” heeft.

“Wanneer een kind een koekje aflikt zodat niemand anders het zal nemen, begrijpen we de impuls. Wanneer een staat een luchthaven, een brug, een boulevard aflikt, en in hetzelfde fiscale jaar ook nog een centrum voor podiumkunsten probeert af te likken, zijn we getuige van iets anders.” De verklaring van het Belgische Federale Hernoemingsprogramma

“Wanneer een kind een koekje aflikt zodat niemand anders het zal nemen, begrijpen we de impuls,” vervolgt de verklaring. “Wanneer een staat een luchthaven, een brug, een boulevard aflikt, en in hetzelfde fiscale jaar ook nog een centrum voor podiumkunsten probeert af te likken, zijn we getuige van iets anders. We weten niet precies wat. Onze antropologen zijn verdeeld.”

Het programma uitte bijzondere beroepsmatige bezorgdheid over de luchthaven. “Een luchthaven wordt naar een president hernoemd als een gedenkteken, door een dankbare gemeenschap, nadat het presidentschap is beëindigd,” stelt de verklaring. “Het hernoemen tijdens het presidentschap, bij wet, met het handelsmerk vooraf geregistreerd door de eigen onderneming van de president, is geen eerbetoon. Het is inventaris.”

De verklaring sluit af met een aanbod van technische bijstand. “België heeft een buitenlandse stad van 750.000 inwoners hernoemd tegen nul kost, met één kaartbewerking en een persconferentie in een frituur. Het Amerikaanse programma heeft 5,5 miljoen dollar uitgegeven aan het hernoemen van een luchthaven die de president al gebruikte. We zijn beschikbaar voor consultatie. Onze tarieven zijn redelijk en betaalbaar in respect.”

Het Belgische programma bevestigde dat het, in overeenstemming met zijn oprichtingsbeginselen, niet van plan is iets te hernoemen naar welke Belgische politicus dan ook. “We hebben nagegaan of iemand dit wilde,” merkt de verklaring op in een voetnoot. “Niemand wilde dit. Dat is, naar ons inzien, het hele verschil tussen onze twee landen.”